بمناسبت حال و محلّ يعنى تمام عبادتها براى خداست غير خدا را عبادت نكنيد چنان كه در مجمع از حسن نقل شده كه مراد نمازهاست ، روايت شده : معتصم از امام جواد عليه السّلام از اين آيه سؤال كرد فرمود : مراد از مساجد اعضاء هفتگانه سجده است ( مجمع ) . * ( « وَادْخُلُوا الْبابَ سُجَّداً وَقُولُوا حِطَّةٌ . . . » ) * بقره : 58 . بنى اسرائيل در صحراى سينا به حالت بيابان گردى و آزاد زندگى ميكردند در صورت شهرنشينى مجبور بودند كه از قوانين پيروى كنند و بدانند كه از آزادى بيابان ساقط شده و پائين آمده‌اند ظاهرا مراد آنست : از دروازهء شهر وارد شويد در حالى كه بقوانين شهرنشينى خاضعايد و بگوئيد : اين يكنوع حطَّه و پائين آمدن و محدوديّت است . سجر : افروختن آتش . پر كردن . راغب آن را تشديد آتش گفته . صحاح و قاموس آن را سرخ كردن تنور و پر از آب كردن نهر و غير آنها گفته‌اند عبارت قاموس چنين است « سجر التّنور : احماه و النهر : ملائه » زمخشرى آن را پر كردن گفته سجر التّنور يعنى آن را با آتشگيره و هيزم پر كرد . طبرسى رحمه اللَّه ذيل آيهء 72 غافر فرموده : اصل سجر انداختن هيزم در آتش است و در ذيل آيهء 6 طور آن را پر كردن گفته و گويد : سجرت التّنور يعنى آن را از آتش پر كردم . در نهج - البلاغه خطبهء 222 آمده « و تجرّني الى نار سجرها جبّارها لغضبه » كه بمعنى افروختن و سرخ كردن است . خلاصهء اينها ، افروختن و پر كردن است و اصل آن بنا بقول مجمع انداختن در آتش است * ( « ثُمَّ فِي النَّارِ يُسْجَرُونَ » ) * غافر : 72 . معنى آيه يكى از اين سه تا است : سپس در آتش انداخته ميشوند . سپس پر كرده ميشوند در آتش . سپس در آتش سوخته ميشوند . مثل * ( « أَ فَمَنْ يُلْقى فِي النَّارِ . . . » ) * فصلت : 40 . * ( « يَوْمَ يُدَعُّونَ إِلى نارِ جَهَنَّمَ دَعًّا » ) * طور : 13 . * ( « فَأُدْخِلُوا ناراً . . . » ) * نوح : 25 .